Kiyan xiyav

....................................................................................

 

♥ öldürdünüzmü, öldünüz

 

Humbaba deyildim

Ürəklər keşikçisiydim

            Sevgilər gözətçisi.

 

Bılqamış, yoxsa enkido deyildiniz

Vur-tut vurğunlarıydınız

              Nədənsiz bahadurlar.

 

Hankınızın əlindəsə

Haçansa öldüm amma

               Öldüm də unuduldum.

 

Boğa

Boğur

Qoşa başlı bir qartal da deyildim.

Nə bir para üzərində fiqorum

           Nə bir bayraqda şəkilim çəkilmişdi.

 

Amma haçansa

Hankınızınsa əliylə unnuduldum

                     Unuduldum da öldüm.

 

Insan seçmişdim özümü qolayca

Və gözəl, vurğunca sizə varmışdım.

Başımda sevda

              Ürəyimdə həyəcan partlayışıyla.

 

Görmədiniz

Görmədiniz məni görər gözünüzlə.

Görmədiniz

            Mavi sulara oxşayan duyğularımı.

 

Mən ellər qoruqçusuydum

Qalalardan dəmir qapılara deyil

Arzulardan umudlara qədər qaravul çəkən.

Və uca dağlarda deyil

Mütləq ürəklər başında tonqal qurardım.

 

Sonra yaylar qurdunuz

Oxlar atdınız.

Sonra pıçaqlar çıxarıb

Tüfəklər şaqqıldatdınız.

Sonra köksümdən, yoxsa beynimdən deyil

Duyğu-düşüncələrimdən vurdunuz.

Və anam bir kərə belə

Götür qılıncını iyid, demədi.

Və anam, mürad ver, dedi

Mürad alma birisindən ömründə.

Çüünkü mən beyrək deyildim

                        Anam da selcan xatun.

 

Torpağımın nəvəsi

Zamanımın oğluydum.

Quşların, ağacların, və insanların

             Adsız, adamsız, görkəmsiz şairi.

Şeirlərim şah əsərlərim deyil

Böyük məzar daşım idı

Eni-uzunu bəlirsiz

Uzanmış taaaa dörd bucaq

           Yayılmış taaaa yeddi iqlimə qədər.

 

Mən nəsimi deyildim

Siz teymur məmurları deyildiniz

Amma haçansa

Hankınızınsa əlində öldüm sonunda

Həm də dərimdən soyulub öldüm

Öldüm də öldürdüm sizi.

Və daha görmədiniz

Türbəmin deyil

                      Ruhumun nə qədər ucalığını.

 

Görmədiniz məni görər gözünüzlə

Görmədiniz

Mavi sularda axan duyğularımı.

Görmədiniz...

                      Və görməyəcəksiniz....

 

                                               Mehr ayı 1386 (2007)

.............................................................................................

 

 

♥ dəstan

 

Eşqə, azadlığa uyğun bir dastanam

əski zamanlara deyil, bu günə ayid.

Geniş yayılmış bir dəstan dünyada

          Dilimdən başqa bir dilə basılmasam da.

 

Sən söylədin məni, sən söyləyirsən

Sevgi dastanlarınınmı

         Nifret dastanlarınınmı biri kmi?! Bilməm.

 

e...y, içimdəki ozan!

Zamanın hankı çağından

Haradan başladın məni?

Içimdə nə qədər insan, və heyvan

Nə qədər dev, mələk, tanrı

          Və şeytan xarakterini yerləşdirdin?

 

Sətir-sətirimdə oğuz adamlar var

Sətir-sətirimdə azman qəbirlər.

Hər sözcüyümdə bir simbol

          Hər sözcüyümdə bir məcaz.

Ucqar bucaq, şiş zirvələrdən tut

Ta...dəlilər, ötkəm çobanlara qədər.

Hökümdarlar, kafirlər

            Prənseslər, oğul bahadur qızlar.

 

Döyüşkənmi, öpüşkənmi içimdəki qəhrəmanlar?

Hərdən bir qorqud adını çəkirsən məndə

Hərdən bir qurd adını.

Fəqət bilməm

Nədən anıldığı yerə gəlməz o qurd?

Və nədən saz tellərini səsləndirməz

                O ala göz dev qızından doğan qurqud?

 

Bu gündən başlandım artıq

Bu günün hər daşından, yaddaşından

əsirlər yarıb da keçəcəyim bəlli

            yarpaqlara, qanadlara yazılacağım belə.

Təki bilsəydim bunu

Dışarımın harasında gizlənmişlər

          Içimdə bir-birlərinin harayına çatanlar?!

 

e...y, içimdəki ozan!

Söylə məni, söylə!

Başqaların əsənliyinə çal getsin!

           Mən özümdən başqasını izləmirəm.

Ardıcıl söylə məni!

Dostluğa, dövlətə çal!

Dünyanın dörd bucağında yaşayan insanlara!

Çal buludlarla torpağın ilgisi sağlığına!

Çal yaşıllar, mavilər

Qırmızılar, qaralar, və... sarılar sağlığına!

Və harada sonuma çatdıracağını demə!

Eşqə, azadlığa uyğun bir dastanın,

          Sona çatacaq gününü gözləmirəm.

 

                                              Mehr ayı 1386 (2007)


يازار هـ.شهبازی چهارشنبه 1387/05/02 ساعت 21:28 /لینک/(نقل با قيد منبع وبلاگ آزاد است)